 |
02:37 Minutos
O Reino de Galiza foi unha entidade política (século V - 1833) situada no suroeste de Europa, e no noroeste da Península Ibérica que foi evoluíndo territorialmente ao longo dos séculos. A Gallaecia pasou de ser unha provincia romana a albergar un reino de mans dos suevos, e destacados autores coetáneos á fin da dominación romana falaban dunha Gallaecia que posuía proporcións moito maiores cá actual Galiza, cuxos límites permanecen practicamente intactos ata o século XII, momento no cal Portugal deixa de pertencer a Galiza e León deixa de selo para cobrar personalidade propia. O territorio de Galiza nesta época (séculos IV-V dC) aparece daquela relatada por numerosos autores da época. Así, o historiador e teólogo galaico-romano Paulo Orosio, a comezos do século V dC na súa obra Historiarum, explica que Cantabri et Astures Gallaecie provinciae portio sunt, é dicir, cántabros e astures forman parte da provincia Galicia, idea que o cronista bracarense Hidacio reflicte de igual xeito no seu Cronicon a mediados do século V dC, onde denomina Campus Gallaeciae (Campos de Galiza) á gran chaira coñecida hoxe como Terra de Campos, na actual Castela e León. Posteriores autores como Santo Isidoro, no século VII continuan a facer fincapé na extensión de Galicia, xa baixo o dominio visigodo, así na súa obra Etymologiae matiza que "Asturia e Cantabria, son rexións sitas en Galicia", regiones partes sunt provinciarum () sicut in Gallicia; Cantabria, Asturia Estes autores poñen de relevo a ...
|
